Huisartsen stellen vaak een vaginale schimmelinfectie vast bij vrouwen zonder dat ze het daarvoor benodigde lichamelijke en microscopische onderzoek gedaan hebben. Dat stelt gynaecoloog in opleiding Marian Engberts van het UMC Utrecht in haar proefschrift. Zij ondervroeg via een enquête 380 huisartsen in de regio Leiden, deze huisartsen stellen gemiddeld 106 keer per jaar de diagnose candida (Candida vaginitis of vulvovaginale candidiasis).

Slechts 16,1 procent van de huisartsen in het onderzoek van Engberts verricht altijd microscopie van de vaginale afscheiding om de diagnose vulvovaginale candidasis te kunnen stellen. Daarentegen geeft 37.6% van de huisartsen aan dat ze nooit een microscoop hanteren om de door hun gestelde diagnose te bevestigen.

Engberts concludeert dat huisartsen regelmatig ‘vulvovaginale candidiasis’ diagnosticeren op basis van de door patiënten beschreven symptomen en hun klinische blik. Uit onderzoek is echter gebleken dat subjectieve klachten en tekenen, zoals vaginale jeuk en toegenomen afscheiding, ook voorkomen bij allerlei andere ontstekingen van de vagina. Dit zou kunnen betekenen dat huisartsen regelmatig de verkeerde diagnose stellen en dus de verkeerde behandelingen starten, waardoor de patiënte niet van haar klachten afkomt.

Vulvovaginale candidiasis wordt veroorzaakt door een abnormale groei van gisten in de vagina en vulva en die vaak gepaard gaat met hinderlijke jeukklachten en toegenomen witte, brokkelige vaginale afscheiding. De infectie leidt meestal tot een rode, wat gezwollen vagina (en vulva) samen met plakkerige, witte afscheiding. Omdat deze symptomen en tekenen weinig specifiek zijn voor een schimmelinfectie, moet de diagnose altijd gebaseerd zijn op (microscopisch) onderzoek van de vaginale afscheiding.

Datum : 23 mei 2007
Bron / Auteur : UMC Utrecht