Er zijn specifieke neurofysiologische karakteristieken verbonden aan slapeloosheid. Dat blijkt uit onderzoek van de vakgroep Cognitieve en Biologische Psychologie van de Vrije Universiteit Brussel, onder leiding van Prof. Dr. Raymond Cluydts. Het onderzoek door middel van hersenbeeldvormingstechnieken toont aan dat de hersenen van mensen die kampen met slapeloosheid actiever zijn tijdens de slaap in vergelijking met gezonde slapers. Bijgevolg dient deze component ook aandacht te krijgen bij de behandeling van slapeloosheid.

Een relatief nieuwe techniek, genaamd EEG biofeedback of Neurofeedback, biedt deze mogelijkheid. Deze training is een zelfregulatie-methode, gebaseerd op het principe van operante conditionering. Terwijl het elektro-encefalogram (EEG) wordt gemeten, krijgt de patiënt onmiddellijk informatie over de mate van activatie/ontspanning van de hersenen. Op deze manier kunnen ze de werking van hun hersenen leren bijsturen. Deze methode werd al met succes toegepast bij andere problematieken, zoals aandachts- en concentratie problemen, en eerste onderzoeken bij slapeloosheid zijn veelbelovend.

Slapeloosheid treft ongeveer 20% van de bevolking. Het feit dat mensen vaak gespannen zijn of heel veel piekeren, zorgt ervoor dat ze moeilijk kunnen inslapen of 's nachts vaak wakker worden. Wanneer deze klachten zich blijven manifesteren, spreekt men van een chronisch slaapprobleem en zal het dagelijks functioneren hier ook onder lijden. Naast de gangbare medicamenteuze behandelingen, richten andere benaderingen zich voornamelijk op gedragsmatige aspecten, zoals het moeten opstaan indien men niet na 15 minuten kan inslapen. Echter, onderzoek toont aan dat ongeveer een kwart van de mensen die deze behandelmethoden volgen, nog steeds slaapproblemen ondervinden. Vandaar dat men sinds kort meer aandacht besteedt aan de hersenprocessen die gepaard gaan met deze problematiek.
In het kader van haar verder onderzoek zoekt de vakgroep Cognitieve en Biologische Psychologie van de Vrije Universiteit Brussel mensen met slapeloosheid, die geen medicatie nemen.

Datum: 06 oktober 2006
Bron: vakgroep Cognitieve en Biologische Psychologie van de Vrije Universiteit Brussel