Met de oude test, die wereldwijd wordt gebruikt, is alleen te zien dat iemands suikergehalte in het bloed niet in orde is. De nieuwe test gaat echter een belangrijke stap verder en biedt de gelegenheid vast te stellen dat iemand niet efficiënt met zijn insuline omgaat. De nieuwe test maakt bijvoorbeeld onderscheid tussen nieuw aangemaakte insuline en insuline die nog ‘op voorraad' is. Als je de opgeslagen insuline niet goed kan gebruiken dan moet je meer nieuwe insuline aanmaken. Gebeurt dat bij iemand die nog jong is, dan heeft hij aanleg voor suikerziekte (diabetes type 2) en kan hij in combinatie met slechte leefgewoonten, zoals te veel eten en te weinig bewegen, de ziekte op latere leeftijd daadwerkelijk ontwikkelen.

Er zijn 900.000 Nederlanders bij wie diabetes niet is vastgesteld, maar bij wie de ziekte wel sluimert. Jaarlijks krijgt ongeveer 9% van hen de aandoening. Sijbrands: "De nieuwe test biedt de kans eerder mensen aan te wijzen die een groot risico lopen. Het is mooi als je iemand van 23 of 24 kan vertellen dat hij weliswaar aanleg heeft, maar dat hij er dankzij die constatering zelf en met eventuele medicatie aan kan gaan werken om te voorkomen dat de ziekte na zijn veertigste ontstaat."

De wetenschappelijke doorbraak was mede mogelijk dankzij de bestudering van specifieke cellen die functioneren als een machine die de suikerspiegel op het juiste niveau houdt, de zogenoemde bètacellen. Deze cellen horen voldoende insuline te maken. Op het moment dat je eet en je bloed de suiker opneemt vanuit de darm, komt insuline in actie om ervoor te zorgen dat de suikerspiegel niet te hoog wordt. Bij mensen met suikerziekte (type 2) wordt de suikerspiegel te hoog en is vervolgens levenslange behandeling nodig.

Bron: persbericht Ersamus MC
Datum: 23 juni 2011