Beeldvormende technieken complementeren vroege diagnose oogarts
Glaucoom is wereldwijd één van de grootste oorzaken van onomkeerbare blindheid. Ongeveer 50% van alle glaucoom gevallen blijft ongediagnosticeerd. Onderzoek uitgevoerd door de European Optic Disc Assessment Trial (EODAT) studiegroep toont aan dat de nauwkeurigheid van de diagnose van glaucoom kan verbeteren. Belangrijk is dat oogartsen in aanvulling op hun standaard onderzoek beeldvormende technieken gebruiken om de oogzenuw (papil) van patiënten te beoordelen. Daarnaast is het belangrijk dat oogartsen nog meer (na)scholing krijgen in het beoordelen van de oogzenuw. Door een eerdere diagnose en daarmee vroegere behandeling kan de progressie van glaucoom verminderd worden. Een belangrijk, bijkomend voordeel is dat ook fysieke en financiële kosten van de zorg verlaagd kunnen worden.

Eerder beginnen met juiste behandeling vertraagt progressie van glaucoom
Dr. Nic Reus, oogarts in Het Oogziekenhuis Rotterdam en hoofdonderzoeker van EODAT: "Door wijdverbreide ingebruikname van beeldvormende technieken kan een vroege en nauwkeurige diagnose gesteld worden. Hierdoor kan op tijd begonnen worden met de juiste behandeling. Met als resultaat dat de progressie van glaucoom vertraagd wordt."

Resultaten onderzoek van 243 oogartsen uit elf Europese landen
De studie heeft de diagnostische kwaliteiten van 243 oogartsen uit elf landen in Europa bepaald. De nauwkeurigheid van hun beoordeling van de oogzenuw is vergeleken met die van twee specialistische beeldvormende apparaten, de GDx met variabele cornea compensatie (GDx VCC) en de Heidelberg Retina Tomograph (HRT). In totaal zijn door elke deelnemende oogarts 110 foto's van oogzenuwen geëvalueerd. In 80,5% van alle gevallen hebben de oogartsen de correcte diagnose gesteld, terwijl de GDx VCC en HRT de ogen in 93,2% en 89,8% correct classificeerden. Deze resultaten wijzen erop dat beeldvormende technieken gebruikt kunnen worden als instrument om diagnoses van oogartsen te complementeren, vooral bij patiënten met mild tot matig glaucoom waar schade aan de papil lastiger te herkennen is. Zoals de hoge variatie in de nauwkeurigheid van oogzenuw-beoordelingen door oogartsen laat zien, is wijdverspreide en verbeterde training nodig om de toenemende last van glaucoom op de gezondheidszorg in Europa tegen te gaan.

Resultaten onderzoek onderbouwen aanbeveling European Glaucoma Society
De EODAT-onderzoeksresultaten onderbouwen de aanbeveling van de European Glaucoma Society (EGS). Dhr. Clive Migdal, voorzitter van de EGS: "Glaucoom is voor veel Europeanen een verwoestende ziekte en heeft een negatieve invloed op hun kwaliteit van leven als het niet in een vroegtijdig stadium wordt herkend en op passende wijze wordt behandeld. Cruciaal is dat de resultaten van deze belangrijke studie het belang voor verdere training benadrukken om de aantallen gevallen van vroege diagnose verder te verbeteren en zodoende het potentiële leed van patiënten te verzachten. Zoals in de 2008 editie van de EGS richtlijnen is te lezen, zou een diagnose echter nooit enkel gesteld mogen worden op basis van beeldvormende technieken, omdat deze niet in staat zijn te kunnen concurreren met de vele jaren van training en ervaring van een arts."

Datum: 29 januari 2010
Bron: Oogziekenhuis Rotterdam
Website: http://www.oogziekenhuis.nl/nieuws/onderzoek-verbetering-glaucoom.html

Een internationaal medisch team heeft aangetoond dat gentherapie het zicht verbetert bij mensen die de erfelijke blindheid van Leber (Leber Congenitale Amaurose of LCA)(1) hebben. Het team heeft net een onderzoek afgerond waarin 12 patiënten tussen 8 en 44 jaar in één oog een inspuiting kregen met een verzwakt virus dat een correcte kopie van het defecte gen dat hun blindheid veroorzaakt naar de netvliescellen brengt. Die injectie zorgt ervoor dat lichtgevoelige cellen in dat oog meer beginnen te werken zodat die aan de hersenen elektrische prikkels geven en de patiënten meer beginnen te zien. De therapie werd bij alle patiënten goed verdragen en leidde zelfs tot een blijvende verbetering van hun zicht. Bij de studie waren 2 jonge patiënten betrokken van prof. dr. Bart Leroy, oogarts en ooggeneticus van het UZ Gent en de Universiteit Gent.