Het Academisch Medisch Centrum (AMC) start na de zomerperiode met een studie naar de effectiviteit van een speciale pacemaker voor de behandeling van reumatoïde artritis. De studie maakt deel uit van een grotere Europese studie.

Polsspalken verlichten de pijn in de pols bij mensen met reumatoïde artritis, een chronische vorm van ontstekingsreuma. Dat stelt Martine Veehof, die op donderdag 26 juni 2008 aan de Universiteit Twente promoveert bij de faculteit Gedragswetenschappen.

Reuma kan het beste direct met ‘grof geschut’ worden bestreden. Door te beginnen met één middel merken patiënten minder snel verbetering en moeten zij uiteindelijk vaak juist méér medicijnen gebruiken. Bovendien lopen zij meer schade op aan hun gewrichten. Reumapatiënten die beginnen met combinatie met agressievere medicijnen kunnen deze vaak juist na verloop van tijd afbouwen. Dit zijn de belangrijkste conclusies uit het onderzoek van Yvonne Goekoop-Ruiterman, die op 7 februari a.s. aan het Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC) hoopt te promoveren.

Dankzij een nieuwe imaging techniek wordt het mogelijk om bij reumapatiënten snel en nauwkeurig een profiel op te stellen voor de auto-antilichamen die een rol spelen bij hun ziekte. Dat profiel kan waardevolle informatie geven over het verloop van de ziekte. Uniek aan deze Surface Plasmon Resonance techniek (SPR) is dat rechtstreeks gemeten wordt aan verdund bloedserum. Een speciale microchip maakt het mogelijk veel tests tegelijk uit te voeren. Onderzoekers van de Universiteit Twente en de Radboud Universiteit Nijmegen publiceren er deze maand over in de Journal of the American Chemical Society (JACS).

Bij patiënten met beginnende reumatoïde artritis (RA), die direct worden behandeld met een combinatie van geneesmiddelen, verbetert het functioneren sneller en ontstaat minder gewrichtsschade. Bovendien kan deze zwaardere combinatiebehandeling bij de meeste patiënten snel worden afgebouwd tot één geneesmiddel. Dit blijkt uit onderzoek van Jeska de Vries-Bouwstra, die 4 juli a.s. promoveert aan VU medisch centrum te Amsterdam.

Osteoporose is een aandoening die het skelet verzwakt en het risico op breuken verhoogt. Aan de basis ligt een leeftijdsgebonden versnelling van de botafbraak. Vooral vrouwen in de menopauze worden getroffen. Osteoporotische fracturen treden spontaan op of na een val. Het gaat meestal om pijnlijke wervelinzakkingen en heupbreuken. De aandoening is wijdverspreid: ongeveer 40 procent van de vrouwen en 15 procent van de mannen worden ooit getroffen door een osteoporotische breuk. Het mag dan ook niet verwonderen dat osteoporose wereldwijd een van de belangrijkste bronnen van hospitalisatie vormt.

Mensen met artrose (gewrichtsslijtage) van de heup of knie, hebben, over het algemeen, zowel baat bij de zogenaamde ‘GRADIT-behandeling’ als bij de standaardbehandeling volgens de richtlijn fysiotherapie.